» » » Jak przygotować profesjonalną prezentację

Jak przygotować profesjonalną prezentację

Bullet Proof Presentations

Autor: Michael Campbell

Cena: 52,00 zł
Twoja cena brutto: 41,60 zł

Oszczędzasz: 10,40 zł (20%)

Szczegóły towaru:
Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - OFICYNA
Seria: PRZEDSIĘBIORCZOŚĆ
Wydanie: 1
Rok publikacji: 2007
Rodzaj: poradnik
ISBN: 978-83-7526-034-2
Okładka: miękka
Format: A5 (148 × 210 mm)
Liczba stron: s. 320
Kod towaru: OFE-0244:W01D01

opis

A A A

Umiejętność zrobienia prezentacji dla szefa, klientów, współpracowników czy przedstawicieli mediów odgrywa ogromną rolę w rozwoju kariery. Sztuki tej można się nauczyć, korzystając z rad zawartych w tej książce.

Autor opisuje w niej techniki skutecznej komunikacji i dowodzi, że nawet ktoś bardzo nieśmiały może się stać spokojnym, pewnym siebie prelegentem. Książka jest pełna praktycznych, szczegółowych porad.

Dowiesz się z niej, w jaki sposób:

rozpoznać typ audytorium i dostosować do niego charakter prezentacji,

już na początku prezentacji nawiązać kontakt ze słuchaczami,

przezwyciężyć tremę i wykorzystać mowę ciała podczas prezentacji,

przygotować tekst wystąpienia, by wpłynąć na słuchaczy i skutecznie motywować ich do działania,

umiejętnie wpleść do prezentacji elementy humoru,

właściwie dobrać i zastosować pomoce wizualne.

Słowa kluczowe:
słuchacze
przemówienie
wystąpienie
komunikacja werbalna i niewerbalna
mowa ciała

Description »

Zobacz spis treści »

O autorze
Wprowadzenie

Część I. Planowanie prezentacji
Rozdział 1. Określenie celu prezentacji
Rozdział 2. Wybór tematu przewodniego
Rozdział 3. Analiza publiczności
Rozdział 4. Analiza sytuacyjna
Rozdział 5. W jaki sposób ludzie słuchają?

Część II. Przygotowanie prezentacji
Rozdział 6. Nawiązanie kontaktu z publicznością podczas wstępu do prezentacji
Rozdział 7. Humor w prezentacji
Rozdział 8. Tworzenie części głównej prezentacji
Rozdział 9. Opowiadanie historii
Rozdział 10. Techniki pomocne w opowiadaniu historii
Rozdział 11. Efektowne zakończenie prezentacji

Część III. Prezentowanie
Rozdział 12. Jak zapanować nad tremą
Rozdział 13. Prezentacje czytane
Rozdział 14. Głos prezentera i mowa ciała

Część IV. Pomoce wizualne
Rozdział 15. Wybór pomocy wizualnych
Rozdział 16. Projekt graficzny pomocy wizualnych
Rozdział 17. Tworzenie atrakcyjnej wizualnie prezentacji za pomocą programów komputerowych

Część V. Trudne sytuacje
Rozdział 18. Organizacja prezentacji zespołowych
Rozdział 19. Prezentacja telewizyjna i na wideo

Załącznik. Formularze
Indeks

Table of contents »

fragment publikacji

Rozdział 6. Nawiązanie kontaktu z publicznością podczas wstępu do prezentacji

Pewien wspaniały pastor, którego poznałem jeszcze, kiedy był młodym człowiekiem, mawiał, że jego kazania składają się z trzech części: "Najpierw mówię, o czym będę mówił. Następnie przechodzę do sedna sprawy i wreszcie powtarzam to, o czym mówiłem". Czytając kolejne trzy rozdziały, dowiemy się, dlaczego konstrukcja ta jest skuteczna.

Do przemyślenia
Kiedy przygotowuję prezentację, aby zilustrować jakieś zagadnienie, staram się nawiązywać do osobistych doświadczeń jak największej liczby słuchaczy. Na przykład opowiadam historię, której bohaterką jest moja córka (a mam ich trzy), co stwarza nić porozumienia pomiędzy mną a tymi słuchaczami, którzy mają dzieci. Takie porozumienie stanowi emocjonalny element cementujący logikę wywodu. Słuchacze myślą wtedy; "Ten prezenter musi być dobry, ponieważ jest taki sam, jak ja. To, co mówi, ma sens!".
Omawiane wcześniej zasady komunikacji: pierwszeństwa i odwoływania się do emocji wyjaśniają, dlaczego w każdej profesjonalnej prezentacji tak ważny jest wstęp. W tym rozdziale zajmiemy się elementami, z których powinien się składać wstęp. Przedstawię również przykłady ilustrujące poszczególne kwestie. Oto podstawowe elementy wstępu:

porozumienie ze słuchaczami (jak je nawiązać),

przykucie uwagi słuchaczy,

cel (po co tu jesteśmy?) - temat ten został już omówiony w rozdziale l,

korzyści (jakie korzyści może słuchacz osiągnąć?),

plan - główne punkty prezentacji.

Porozumienie ze słuchaczami
Nawiązanie nici porozumienia ze słuchaczami jest bardzo ważne. To stwierdzenie może wydawać się przesadzone, ale zastanówmy się, dlaczego właściwie mieliby oni słuchać tego, co prezenter ma do p wiedzenia?

Publiczność zawsze szuka potwierdzenia kompetencji prezentera.

Podczas budowania płaszczyzny porozumienia chodzi o to, by prezenter przekonał słuchaczy, że ma odpowiednie kompetencje. Pomijając sytuacje, kiedy prezenter jest znanym ekspertem lub znajomym słuchaczy, musi istnieć jakiś inny powód, który jest uzasadnieniem, dlaczego warto go posłuchać. Jedną z metod jest przedstawienie prezentera przez osobę trzecią. Przygotujmy krótką notatkę z wykazem naszych kwalifikacji, aby osoba przedstawiająca wiedziała, o czym ma mówić. Opiszmy w niej dokładnie własne doświadczenia i umiejętności. Nawet jeśli prezentacja jest skierowana tylko do kolegów z firmy, warto na początku przedstawić swój zawodowy portret.
Największym błędem, jaki możemy popełnić, jest rozpoczęcie wystąpienia od tłumaczenia się i usprawiedliwiania. Nic tak nie psuje prezentacji, jak przepraszanie, że w sali jest zbyt ciepło lub że światła nie są dobrze ustawione. Musimy pogodzić się z istniejącymi warunkami i zająć się prezentacją.

Do przemyślenia
Nie jest łatwo wymyślić historię, która na wstępie prezentacji zwróciłaby uwagę słuchaczy, zwłaszcza taką, z którą mogliby się oni identyfikować Przyjrzyjmy się następującemu przykładowi: "To prawdziwa historia o pewnym młodym snowboardziście, który zboczył z trasy narciarskie i zgubił się w górach. Ten młody człowiek miał trzy możliwości ujścia z życiem z tej opresji. Sposób, który wybrał, może również państwu pomóc przetrwać w branży". Kogo nie zainteresowałby taki wstęp?

Przykucie uwagi słuchaczy

Pierwsze wyzwanie, jakie przed nami stoi, polega na zaciekawieniu słuchaczy. Każdy sposób jest dobry. Możemy rozpocząć od opowiedzenia interesującej historyjki (związanej z tematyką prezentacji), przedstawić wstrząsające statystyki lub zacytować jakąś znaną osobę.

Zasada pierwszeństwa: Słuchacze zapamiętują informacje lub pomysły, które usłyszą na początku przemówienia lub prezentacji.
Kiedy rozpoczynamy prezentację, musimy pamiętać, że goście wciąż jeszcze myślą o tym, co robili przed chwilą. Może właśnie skończyli rozmawiać z kimś przez telefon, wyszli ze spotkania lub zakończyli interesującą rozmowę. Niewidoczny magnetofon w ich głowie wciąż na nowo odtwarza to, co usłyszeli. Nasze zadanie polega na tym, aby wyłączyć "magnetofon" i sprawić, aby słuchacz skupił się tylko na tym, co mówimy. Profesjonalni prelegenci korzystają z wspomnianych przed chwilą technik i dlatego udaje im się zwrócić na siebie uwagę słuchaczy.

Do przemyślenia
Kiedy zapytano senatora Johna Glenna, pierwszego amerykańskiego astronautę, który poleciał w kosmos, o czym myślał zaraz przez startem, odpowiedział: "Rozejrzałem się wokół i nagle zdałem sobie sprawę, że wszystko to zostało zbudowane przez firmę, która złożyła najtańszą ofertę".

Trudności związane z przyciągnięciem uwagi słuchaczy

Do przemyślenia
"Świat jest dla nas zbyt wielki. Zbyt wiele się dzieje, zbyt wiele przestępstw, przemocy i atrakcji. Niezależnie od tego, jak bardzo będziemy się starać, i tak w tym wyścigu pozostaniemy w tyle. To ciągłe wytężanie sił, aby dotrzymać kroku innym... A i tak w końcu tracimy grunt poć nogami. Nauka oszałamia nas wciąż nowymi odkryciami. Świat polityk tak szybko się zmienia, że nie możemy złapać tchu, starając się nadążyć za tym, kto jeszcze rządzi, a kto już nie. Zewsząd wywierana jest na nas presja. Natura ludzka jest już na skraju wyczerpania!"
Komentarz ten obrazuje sposób myślenia wielu ludzi w dzisiejszych czasach. A jednak pojawił się on 16 czerwca 1833 roku w magazynie "Atlantic Journal". Czy ten cytat nie stanowiłby ciekawego rozpoczęcia prezentacji na temat tempa zmian w otaczającym świecie oraz tego, jak sobie dać z nimi radę? Tymczasem prezenterzy często zaczynają swój wywód od stwierdzeń takich, jak:

"Tematem mojej dzisiejszej prezentacji jest..."

"Dopiero wczoraj dowiedziałem się, że mam wygłosić tę prezentację..."

"Nie potrafię zbyt dobrze przemawiać, ale...."
Czy którekolwiek w tych stwierdzeń rozbudzi wśród publiczność nadzieję na usłyszenie czegoś ciekawego? Zapewne nie. Pomyślelibyśmy raczej: "O nie, kolejna tortura!"
. Istnieje osiem najskuteczniejszych sposobów zwrócenia uwag słuchaczy:
1. Wzbudzające ciekawość pytanie lub stwierdzenie retoryczne (czyli takie, na które nie oczekujemy odpowiedzi): "Co by państwo zrobili gdyby udało się państwu zarobić na giełdzie milion dolarów?" lub "Każdy z państwa może w ciągu najbliższych 10 lat zarobić milion dolarów".
2. Cytowanie wypowiedzi znanej osoby: "J.P. Morgan powiedział, że typ człowieka można poznać po jego inwestycjach".
3. Zaskakujące lub po prostu interesujące statystyki, dopasowane do zainteresowań publiczności: "W ciągu 45 minut, jakie upłynęły od rozpoczęcia tego spotkania, Amerykanie zainwestowali 10 milionów dolarów w fundusze inwestycyjne".
4. Historia lub anegdota wzięta z życia, ilustrująca omawiany temat i mogąca zainteresować słuchaczy: "Słyszeli zapewne państwo o funduszach małych i średnich spółek oferowanych przez naszą firmę -przynajmniej mam nadzieję, że państwo o nich słyszeli, zważywszy na to, jak ogromne pieniądze wydaliśmy na ich reklamę. Państwo pozwolą, że opowiem, jakie były początki tego projektu".
5. Nawiązanie do aktualnych wydarzeń, powiązane z tematyką prezentacji: "Zapewne słyszeli państwo dzisiejszą informację z Waszyngtonu na temat funduszy inwestycyjnych, które można ulokować na indywidualnym koncie emerytalnym i później wycofać bez żadnych konsekwencji."
6. Zaskakująca informacja biograficzna: "Poproszono mnie, abym spotkał się dzisiaj z państwem jako prezes Consumers Friend Investment. Jest to dla mnie zaszczyt. Ale nie wiem, czy Państwo wiedzą, że zajmowałem się kiedyś również handlem nieruchomościami, a potem byłem kasjerem w banku!" (Uważajmy, aby wstęp nie brzmiał zbyt egocentrycznie).
7. Wyzwanie skierowane do słuchaczy: "Panie i panowie, tylko siebie samych możemy winić za obecny fatalny stan branży funduszy inwestycyjnych! Mam jednak nadzieję, że wszyscy opuścimy to spotkanie, mając jasny plan działania, który wprowadzi nas z powrotem na drogę dobrobytu". (Uwaga: Cel musi być osiągalny. W przeciwnym razie słuchacze mogą się zorientować, że cel jest niemożliwy do osiągnięcia, i przestać słuchać prezentacji lub obwiniać prezentera za niepowodzenia, jeśli nie uda im się sprostać wyzwaniu).
8. Odwołanie się do wspólnych doświadczeń, wartości, wraz z apelem o uważne wysłuchanie prezentacji: "Proszę państwa, musimy zrobić wszystko, aby branża funduszy inwestycyjnych przetrzymała obecne trudne czasy. Rosnąca liczba funduszy stawia to przetrwanie pod znakiem zapytania. Musimy zatem skupić się na jakości, a nie na ilości. Proszę o wysłuchanie prezentacji, ponieważ zależy mi na przedstawieniu pełnego obrazu rzeczywistości, z jaką mamy do czynienia. Wtedy będziemy mogli podjąć decyzje i rozpocząć konkretne działania". Ta taktyka jest szczególnie korzystna, kiedy publiczność jest wrogo nastawiona i ceni sobie szczerość. Korzystając z niej, nie opowiadamy zabawnych historyjek, nie przedstawiamy przykładów ani ciekawostek mających zwrócić uwagę słuchaczy, ponieważ mogłoby to wyglądać na manipulację.
Najlepiej będzie, jeśli fragmenty mające przyciągnąć uwagę słuchaczy wstawimy po zakończeniu pisania tekstu prezentacji. Dlaczego? Ponieważ podczas ich wymyślania możemy utknąć w miejscu. Poza tym najlepsze pomysły przychodzą do głowy po zapisaniu podstawowej treści prezentacji.
Osoby, z którymi pracowałem, często próbowały zamieszczać wstawki tego typu w trakcie pisania. Chciały, aby prezentacja już w zalążku miała olśniewający początek. Jednak okazywało się, że nie jest to takie proste i że świetne pomysły nie rodzą się od razu. W rezultacie osoby te marnowały zbyt wiele czasu na zastanawianie się nad ciekawym rozpoczęciem prezentacji, a potem brakowało im energii na tworzenie zasadniczej części wystąpienia.
Zaciekawienie słuchacza to ważna kwestia, ale zajmijmy się wymyślaniem historyjek i przykładów, kiedy cała prezentacja jest już gotowa.

Powtórzenia i podsumowania
Uwagę publiczności mogą zwrócić również figury retoryczne, z jakich zwykle korzysta się w przemówieniach. Na przykład powtarzanie słowa, zwrotu lub dźwięku sprawia, że prezentacja staje się bardziej przekonująca. Oto przykłady powtórzeń:

Powtarzanie zwrotu: "Właśnie teraz możemy sprawić, aby sprzedaż wzrosła. Teraz możemy zwiększyć nasz udział w rynku. Teraz możemy osiągnąć pozycję lidera w naszej branży".

Powtórzenie słowa na końcu zdania: "Nasz plan jest gotowy. Nasz zespół jest gotowy. Nasi pracownicy są gotowi".

Powtórzenie tego samego słowa dwa razy: "Reorganizacja. Reorganizacja pomoże nam w pełni rozwinąć nasz potencjał".

Aliteracja, czyli powtórzenie spółgłosek: "Kluczem do kariery są kreatywność, kompetencje i kooperacja".

Asonans, czyli powtórzenie samogłosek: "Asertywność, aktywność i altruizm to absolutnie kluczowe cechy pracownika".()

klienci, którzy nabyli tę pozycję kupili również:

Rozwijanie umiejętności przywódczych

John Adair